Welke klanken, praktijken en samenwerkingen ontstaan wanneer de elektrische gitaar wordt geheroriënteerd naar vroegere muzikale werelden, in plaats van begrepen te worden door de lens van moderne muziek?
Hoewel dit experiment vertrekt vanuit een historisch geïnformeerde betrokkenheid bij oude muziek, gaat het voorbij aan het denken in termen van periode-instrumenten door te onderzoeken hoe de technologieën die rond de elektrische gitaar zijn ontwikkeld, alternatieve lezingen mogelijk maken van repertoires en technieken die traditioneel niet met tokkelinstrumenten worden geassocieerd.
Het onderzoek ontwikkelt zich langs drie onderling verbonden lijnen. De eerste onderzoekt tijdsgebaseerde digitale gitaareffecten als middelen om formele recurrentie, polyfone gelaagdheid en contrapuntische imitatie uit te drukken. De tweede behandelt registratie, en herdenkt klankbehandeling op gitaar in het licht van historische precedenten — zoals sympathische resonanties en orgelregisters — die de hedendaagse omgangstaal rond zuivere en bewerkte klank bevragen. De derde heroverweegt versterking als een uitbreiding van muzikale complexiteit en van collaboratieve mogelijkheden over verschillende bezettingen en uitvoeringscontexten heen.
Promotoren: Frank Agsteribbe, Erik Miyn
Update: maart 2026
