Overslaan en naar de inhoud gaan
  • Home
  • Node
  • Onvertaalbaarheid als motor tot artistieke creatie – Macbeth

Onvertaalbaarheid als motor tot artistieke creatie – Macbeth

Dit onderzoek speelt zich af op het raakvlak tussen vertaalwetenschappen, repertoirestudie en de dramatische kunsten. Hiervoor onderzoekt Vincent Van Meenen een bijzondere creatiemethode. 

Uitgangspunt is een hervertaling van Shakespeares Macbeth naar het Nederlands, als oefening. Elke keer Van Meenen daarbij op onvertaalbaarheid stuit, maakt hij een tekening met Chinese inkt en waterverf (een techniek die hij niet noodzakelijk goed beheerst). Elk woord, elke zin, elke klankgroep krijgt zo zijn eigen tekening. Het onvermogen om een passende vertaling te vinden wordt omgezet in een creatieve impuls. De intersemiotische vertaaloefening (waarbij men verandert van tekensysteem) griffelt de ruimte van het onvertaalbare. Met de tekeningen brengt hij niet alleen de ruimte van het onvertaalbare in kaart, maar opent hij ook de ruimte naar het onbewuste en vormt zo een toop die op haar beurt een bron is van een overweldigend creatief potentieel.

In een tweede fase verlaat hij de originele tekst en vertrekt hij enkel nog vanuit de tekeningen. Die vormen een ideale voedingsbodem voor een nieuwe prozacreatie. In essays en artikels reflecteert hij over deze methode. Een samenwerking met de faculteit Vertaalwetenschappen van de KULeuven.
 

ONDERZOEKER(S)