Wat als je klank zou kunnen manipuleren met klank zelf?
De contrabas heeft een rijke traditie als solo- en improvisatie-instrument, maar het klankpalet blijft begrensd door de akoestische aard van het instrument. Dit onderzoek verkent hoe embedded electronics en algoritmische manipulatie dat palet van binnenuit kunnen uitbreiden. Zo transformeert de contrabas tot een expressief improvisatiesysteem.
Het systeem analyseert de basklank in real-time — toonhoogte, volume, timbre, tempo, densiteit, sustain — en gebruikt deze data om het signaal te transformeren volgens compositorische regels. De bas is de enige geluidsbron. Er is geen synthese, geen externe input, enkel het instrument dat naar zichzelf luistert en zijn eigen klank verandert op basis van zijn eigen output. Het instrument wordt de controller.
De relatie tussen de performer en de technologie staat centraal. De software is geen tool die de muzikant simpelweg bedient — ze fungeert als een cognitieve extensie van de speler, een extra-cognitieve node die onlosmakelijk verbonden is met het instrument en het lichaam. Instrument, software, regels en uitvoering vormen één geheel. Het algoritme is de compositie en elke uitvoering ervan is anders.
Het onderzoek wordt gevalideerd met optredens in Dropa House. In een workshop tijdens NextDoors, voor studenten contrabas, compositie en live-electronics, kunnen onderdelen van het systeem worden getest in improvisatiesessies.
Update: mei 2026
