Dit project onderzoekt hoe hedendaagse technologische infrastructuren—met name die gebruikt worden in moderne oorlogsvoering—landschappen, ecosystemen en levensvormen opnieuw vormgeven. In plaats van zichtbare verwoesting centraal te stellen, richt het project zich op onzichtbare processen zoals signaalverstoring, communicatienetwerken en algoritmische systemen, en hun invloed op het gedrag van mensen, machines, dieren en omgevingen.
Het onderzoek wordt gerealiseerd via een media-art benadering die real-time digitale simulatie combineert met de ontwikkeling van een klein interactief apparaat. Een simulatie modelleert hybride actoren die ontstaan in technologisch verzadigde “dode-zonegebieden”, terwijl een draagbaar toestel deze complexe processen vertaalt naar een tastbare en persoonlijke ervaring voor het publiek.
Via workshops, lezingen en publieke discussies wil het project abstracte technologische systemen begrijpelijk en kritisch bespreekbaar maken. Het draagt bij aan artistiek onderzoek door nieuwe methoden te ontwikkelen om complexe ecologische en technologische systemen te onderzoeken en te visualiseren.
